Witold Gerlicz (ur. 19 kwietnia 1905 w Zgierzu, zm. 24 maja 1965 w Zagrzebiu) – inżynier chemik.

Młodość Syn Oskara i Heleny z Jędrzejewskich. Po ukończeniu w 1924 r. Liceum Matematyczno-Przyrodniczego im. Stanisława Staszica w Zgierzu i zdaniu egzaminu maturalnego rozpoczął w tym roku studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1929 r. uzyskując dyplom magistra inżyniera.

Początki kariery zawodowej Bezpośrednio po studiach odbył roczną praktykę w Zakładach Papierniczych w Mirkowie k. Konstancina. W 1932 r. ukończył szkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii Konnej we Włodzimierzu Wołyńskim, uzyskując stopień ppor. rezerwy. Jesienią 1932 roku rozpoczął pracę w Zakładach Przemysłu Barwników „Boruta” w Zgierzu, które w okresie międzywojennym były już dużą spółką akcyjną, ze znacznym udziałem Skarbu Państwa. Oprócz produkcji barwników na potrzeby łódzkiego przemysłu włókienniczego, zakłady te od 1921 r. wytwarzały na potrzeby wojska kwas pikrynowy, trotyl, chloropikrynian i difenyloaminę. Z produkcją tych wyrobów był związany Witold Gerlicz, najpierw jako inżynier ruchu, a tuż przed wybuchem II wojny światowej, jako kierownik jednego z wydziałów. W tym czasie był również prezesem Łódzkiego Koła Oficerów Rezerwy.

II wojna światowa