Halina Niezbrzycka z Dybczyńskich ps. „Kalina” (ur. 10 listopada 1901 w Niemirowie, zm. po 1939) – działaczka niepodległościowa, wywiadowczyni Komendy Naczelnej III Polskiej Organizacji Wojskowej, dama Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodziła się 10 listopada 1901 w Niemirowie, w ówczesnym powiecie bracławskim guberni podolskiej, w rodzinie Stanisława Dybczyńskiego i Marii z domu Satutin. Ukończyła szkołę średnią.

W kwietniu 1918 w Kijowie wstąpiła do Polskiej Organizacji Wojskowej. W marcu 1920, po aresztowaniu komendanta Komendy Naczelnej III, J. Bolewskiego i jego współpracowników, była jedną z najaktywniejszych peowiaczek i najlepszych agentek. Pełniła funkcję wywiadowczyni i kurierki. Od stycznia do maja 1920, kiedy CzeKa prowadziła wzmożone represje i aresztowania wśród POW, przechowywała w swoim mieszkaniu archiwum POW oraz broń. Kiedy Kijów został zajęty przez wojska polskie i sprzymierzone ukraińskie, została odwołana do Warszawy. Od maja do sierpnia 1920 pracowała w przeniesionej tam Komendzie Naczelnej III POW. W dniu 11 sierpnia 1920 wysłano ją do Piotrogrodu, by objęła funkcję komendantki nowej placówki Komendy Naczelnej III. Działała pod pseudonimem "Kalina". W dniu 25 sierpnia dotarła do Rewla w Estonii.