Przez kilka miesięcy była kierowniczką bursy Towarzystwa Gniazd Sierocych w Warszawie. W maju 1920 została mianowana kierowniczką czołówki opatrunkowo-żywnościowej Czerwonego Krzyża przy 1 Dywizji Piechoty Legionów w Grajewie Mołodecznie. Z grupą Czerwonego Krzyża uczestniczyła w III powstaniu śląskim.
W 1921 zamieszkała na warszawskiej Pradze przy ul. Środkowej 11 m 3. W 1922 ukończyła kurs bibliotekarski. Od 1921 pracowała w Bibliotece im. Staszica. Do 1932 była jej kierowniczką.
Należała do niej osada wojskowa o powierzchni 12 ha w Hłaskowszczyźnie w powiecie nieświeskim. Była członkinią Związku Osadników. W Hłaskowszczyźnie zorganizowała bibliotekę. Należała do Związku Peowiaków w Warszawie.
Opiekowała się chorą bratową i jej córką, które mieszkały w ZSRR. Brat Marii jako żołnierz polski musiał się ukrywać i nie mógł pomóc rodzinie w powrocie do kraju.
Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 146a, rząd 3, miejsce 28). Na epitafium czytamy: DZIAŁACZKA SPOŁECZNA I NIEPODLEGŁOŚCIOWA. W tej samej kwaterze pochowana jest jej córka Zofia (zm. 7 października 1989). Zofia była żoną Jana II Laskowskiego (ur. 1892), majora piechoty Wojska Polskiego, kawalera Orderu Virtuti Militari.