Dzięcioł brazylijski (Celeus obrieni) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae), występujący endemicznie w Brazylii. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek narażony.
Systematyka Takson ten jako pierwszy opisał amerykański ornitolog Lester Short w 85. tomie „The Wilson Bulletin” wydanym w 1973 roku. Autor uznał go za podgatunek dzięcioła rdzawoczubego i nadał mu nazwę Celeus spectabilis obrieni. Holotypem była dorosła samica odłowiona w sierpniu 1926 roku przez E. Kaempfera w Iruçui nad rzeką Parnaíba w brazylijskim stanie Piauí; okaz ten znajduje się w zbiorach Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej. Przez kolejne lata dzięcioł brazylijski wciąż uznawany był za podgatunek dzięcioła rdzawoczubego, występującego w zachodniej części Ameryki Południowej; dopiero w 2003 roku South American Classification Committee wyodrębniła go jako osobny gatunek na podstawie różnic w morfologii, zajmowania innego biotopu oraz znacznie od siebie oddalonych zasięgów występowania obu tych taksonów. Jest uznawany za gatunek monotypowy.
Etymologia Celeus: keleos „zielony dzięcioł” obrieni: od nazwiska amerykańskiego ornitologa Charlesa E.