– japoński lekarz psychiatra, krytyk kulturalny, profesor Uniwersytetu Tsukuba. Specjalista w zakresie psychiatrii okresu dojrzewania, autor książek dotyczących zjawiska hikikomori i subkultury otaku, popularyzator psychoanalizy Lacana.

W latach 1983–1988 prowadził badania nad pacjentami, którzy nie opuszczali swoich domów lub opuszczali je sporadycznie. Jest jedną z pierwszych osób, które zaobserwowały to zjawisko; wprowadził i spopularyzował pojęcie shakaiteki hikikomori (pol. „wycofanie społeczne”).

Życiorys Tamaki Saitō urodził się we wrześniu 1961 roku w Kitakami. W 1990 roku ukończył studia doktoranckie na Uniwersytecie Tsukuba, uzyskując tytuł doktora nauk medycznych. Od 1987 roku pracował w szpitalu Sōfūkai Sasaki w Funabashi, gdzie objął stanowisko kierownika oddziału psychiatrycznego. W kwietniu 2013 roku został profesorem w katedrze Psychiatrii Społecznej i Zdrowia Psychicznego na Uniwersytecie Tsukuba.