Poglądy Saitō w swoim studium Sentō bishōjo no seishin bunseki z 2000 roku odrzucał popularny wówczas w Japonii stereotyp, jakoby otaku byli niedojrzali i mieli problemy z rozróżnianiem rzeczywistości od fikcji. Według niego długotrwały kontakt z mangą, anime i grami powoduje, że ich fani stają się bardzo świadomi różnicy między fikcją a rzeczywistością. Saitō argumentował, że otaku zdobywają nie tylko szczegółową wiedzę o światach przedstawionych, ale także o procesie produkcji utworów, realnych miejscach, które stanowiły inspirację dla twórców, odniesieniach do problemów społecznych itp. Jednocześnie zauważył, że tym, co fascynuje otaku, są „fikcjonalne konteksty” (kyokō no kontekusuto), które są odrębne od rzeczywistości, ale mogą być z nią łączone. Dla Saitō ostatecznym kryterium definiującym otaku jest zdolność do postrzegania postaci fikcyjnych jako obiektów seksualnych równoważnych rzeczywistym ludziom.
Przypisy
Kategoria:Japońscy psychiatrzy Kategoria:Ludzie urodzeni w prefekturze Iwate Kategoria:Urodzeni w 1961