Działania służby w formacjach frontowych thumb|Msza polowa podczas wizytacji Frontu Litewsko-Białoruskiego przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego – Grodno, 1 czerwca 1919 Jesienią 1919 przy Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego utworzono Urząd Duszpasterstwa Naczelnego Dowództwa WP kierowany przez ks. Piotra Niezgodę. W lutym 1920 Urząd podporządkowany został Generalnemu Inspektorowi Służb gen. Janowi Romerowi. Urząd ten sprawował nadzór nad kapelanami i rabinami wojskowymi. Na szczeblu pułku znajdował się kapelan wojskowy. W październiku 1919 wprowadzono dwutorową podległość kapelanów wojskowych. Pod względem posługi duszpasterskiej podlegali oni Biskupowi Polowemu WP, a podległość służbowa wynikała z przyporządkowania dowódcom formacji, przy których kapelani wojskowi występowali. Przy związkach operacyjnych znajdował się dziekanat duszpasterstwa rzymskokatolickiego, któremu podlegali kapelani. Na czele duszpasterstwa dywizji stał proboszcz. Był on jednocześnie kapelanem jednego z pułków. Kapelani znajdowali się też przy oddziałach zapasowych i szpitalach.