Wychowania Plastycznego przy Ministrze Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Tytuł profesora uzyskał w 1990 roku; profesora zwyczajnego 1992 roku.
W latach 1972–1975 był prodziekanem Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Staże stypendialne Staże stypendialne ZPAP/MKiS w Paryżu 1969, ZPAP w Moskwie 1970, stypendium Rządu Włoskiego m.in. w Rzymie, Wenecji i Florencji 1976 r. w ramach programu uzgodnionego z Instituto Italiano di Cultura. Dorobek edukacyjny Jako pedagog wykształcił 132 dyplomantów na studiach stacjonarnych, ponad 200 w ramach studiów zaocznych. Twórczość Malarstwo sztalugowe i monumentalne, formy przestrzenne, projektowanie i architektura wnętrz; kompozycje w technice collages, assemblages (lata 1958-1970), układy sferyczne w technice własnej (lata 1970-2018).
Uczestniczył w wielu działaniach artystycznych, wystawach międzynarodowych, ogólnopolskich, środowiskowych, regionalnych i plenerach. Przykładowe działania zewnętrzne Przykłady działań zewnętrznych: I Biennale Form Przestrzennych – Elbląg 1965, Złote Grono – Zielona Góra.