wynika bowiem z próby przeniesienia na grunt socjolingwistyki metod i pojęć właściwych dla dialektologii, co może być źródłem nieporozumień. Z drugiej strony znane są przypadki socjolektów, które mają odrębne cechy gramatyki – należą do nich m.in. angielszczyzna afroamerykańska oraz paryski argot. Dialekt afroamerykański, wbrew niektórym popularnym przekonaniom, nie daje się klasyfikować jako slang, gdyż bazuje na własnym, kompletnym systemie gramatycznym.
Historia pojęcia W językoznawstwie polskim termin „socjolekt” pojawił się pod koniec II poł. XX wieku. Został on odnotowany przez Stanisława Urbańczyka w Encyklopedii języka polskiego (1994), gdzie odesłano czytelnika do pojęcia języka środowiskowego. Na gruncie polskim rozpropagował ten termin Aleksander Wilkoń za pośrednictwem pracy Typologia odmian językowych współczesnej polszczyzny (1987, wyd. 2. 2000), gdzie przypisał temu pojęciu dwa zakresy znaczeniowe: szeroki i wąski. W znaczeniu szerokim „socjolekt” odnosi się do wszelkich odmian językowych związanych z konkretnymi grupami społecznymi, natomiast ujęcie wąskie obejmuje wyłącznie ekspresywne i zawodowe odmianki społeczne (gwary środowiskowe i zawodowe).