dlatego też najczęściej kojarzony jest z subkulturami młodzieżowymi. Zgodnie z klasyfikacją Grabiasa istotnym wyznacznikiem slangu jest ekspresywność środków językowych. Język zawodowy, według ujęcia Grabiasa, ma charakter jawny i dotyczy wykonawców danego zawodu; ma za zadanie umożliwić ścisłe przekazywanie myśli między pracownikami. W opracowaniach polskich termin „argot” pojawia się rzadko i bywa używany jako okazjonalny synonim pozostałych terminów (socjolekt, żargon, slang itp.).
Odmiany socjalne takie jak slang nie są tworami strukturalnymi, gdyż na poziomie gramatyki i podstawowej leksyki czerpią z zasobów języka literackiego (lub określonej gwary lokalnej). Część autorów czeskich i słowackich stwierdziło zatem, że takie odmiany, w odróżnieniu do dialektów geograficznych, nie są odmianami języka o samodzielnej strukturze, lecz mają charakter odmian niestrukturalnych oraz stylów językowych. Stąd wątpliwości budzi zasadność klasyfikowania pewnych odmian społecznych jako gwar/dialektów. W opinii Tomasza Piekota takie użycie terminologii jest niewskazane;