2WLs40 i 2WLs50 – polskie wąskotorowe lokomotywy spalinowe na tor szerokości 750–900 mm, przeznaczone dla górnictwa i przemysłu, produkowane w latach 1954–1975 przez ZNTK Poznań. Obie wersje różniły się zastosowanym silnikiem wysokoprężnym, o mocy 40 lub 50 KM.
Historia i opis Lokomotywa 2WLs40 została opracowana przez Biuro Techniczne Fabryki Lokomotyw (Fablok) w Chrzanowie jesienią 1954 roku, jako wersja pochodna lokomotywy WLs40 na szerszy tor 750 mm. Miała takie same zespoły mechaniczne i ogólną konstrukcję, a różnicę stanowiły większe rozmiary z uwagi na większą skrajnię, i odmienny wygląd, z obudową silnika i powiększoną budką maszynisty w formie prostopadłościanów. Rozstaw osi zwiększono o 20 cm, z kolei dzięki poszerzeniu lokomotywy ostoja została skrócona w tylnej części o 20 cm i o tyle zmalała długość całkowita. Powiększono budkę, która stała się szersza o 18 cm i wyższa. Długość całkowita lokomotywy wynosiła 4180 mm, a bez sprzęgów 3760 mm.