Napęd pierwszej wersji 2WLs40 stanowił silnik wysokoprężny S-64L o mocy nominalnej 40 KM, produkowany przez Wytwórnię Silników Wysokoprężnych w Andrychowie. Silnik chłodzony był cieczą, średnica cylindra wynosiła 110 mm, skok tłoka 160 mm, moc nominalną osiągał przy 1000 obr./min, a maksymalnie osiągał moc 44 KM. Silnik połączony był z czterobiegową skrzynią mechaniczną L8, stanowiącą rozwinięcie licencyjnej przekładni Deutz. Napęd był przenoszony na koła tylnej osi za pomocą ślepego wału z korbami Halla i korbowodami, a na przednią oś za pomocą wiązarów. Za skrzynią biegów była przekładnia rewersowa, umożliwiająca jazdę wstecz. Zestawy kołowe były osadzone w łożyskach ślizgowych. Silnik można było uruchamiać rozrusznikiem elektrycznym lub korbą. Lokomotywy były wyposażone w dzwon sygnałowy i gwizdawkę spalinową. Oznaczenie fabryczne 2WLs40 oznaczało „Wąskotorowa Lokomotywa spalinowa” o mocy 40 KM, a 2 stanowiło wyróżnik wersji na szerszy tor.