Niegdyś był zapisywany również makasarskim pismem lontara, aczkolwiek w ograniczonym zakresie.
Jest wyraźnie zagrożony wymarciem, ze względu na intensywne migracje ludności, powszechność małżeństw mieszanych i postępującą ekspansję języka indonezyjskiego w różnych sferach komunikacji. Jego użycie w roli języka pisanego zanikało już w latach 50. XX w.; przyczyniał się do tego wpływ języka malajskiego i alfabetu łacińskiego. Według doniesień z 2010 r. i danych Ethnologue (wyd. 22, 2019) na obszarach miejskich wolio jest wypierany przez język indonezyjski; z kolei na terenach wiejskich pozostaje w użyciu również wśród najmłodszego pokolenia. Podjęto działania na rzecz ochrony tego języka (jest nauczany w szkołach w mieście Baubau), ale jego obecność w przestrzeni publicznej jest ograniczona. Pismo arabskie (zwane ) jest wykorzystywane do prezentacji nazw ulic i obiektów historycznych w regionie (obok alfabetu łacińskiego).
Przypisy ; . ; .
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki austronezyjskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji