Pan Yuliang (; ur. 14 czerwca 1895 w Yangzhou, zm. 1977 w Paryżu) – urodzona jako Chen Xiuqing, chińska malarka znana z malowania według zachodnich stylów, jako jedna z pierwszych artystek w kraju. Studiowała w Szanghaju i Paryżu. Jej modernistyczne malarstwo wzbudzało kontrowersje w Chinach, dlatego w latach 30. wyemigrowała do Francji. Od 1937 roku mieszkała w Paryżu, gdzie wykładała na École des Beaux Arts. Jako nagradzana artystka, wystawiała swoje prace w Europie, Stanach Zjednoczonych i Japonii. Siedem lat po jej śmierci, w 1985, większość jej prac przetransportowano do Chin, m.in. do muzeum Anhui w Hefei i Chińskiego Narodowego Muzeum Sztuki w Pekinie. Część obrazów została w kolekcji paryskiego Musée Cernuschi.

Jej sztuka zręcznie wymykała się sztywnym ramom, sytuując się na przecięciu wpływu Wschodu i Zachodu, tradycji i nowoczesności, męskiego szowinizmu i feminizmu.

Życiorys thumb|Pan Yuliang w latach 30.

Dzieciństwo i edukacja W wieku 14 lat zginęli jej rodzice. Została oddana pod opiekę wujka, który zmienił jej imię na Zhang Yuliang, po czym sprzedał do domu publicznego. Została później wykupiona przez Pana Zanhua, który poślubił ją jako swoją drugą żonę. Od tego czasu podpisywała się jako Pan-Zhang Yuliang (chiń: 潘張玉良).