Pan Zanhua opłacał jej edukację. W 1920 przeprowadzili się do Szanghaju, gdzie Pan Yuliang dostała się na Akademię Sztuk Pięknych. Była jedną z pierwszych kobiet, które ukończyły na niej studia. Określana była jako serdeczna i szczera, jednakże ze względu na swoje pochodzenie często doznawała ostracyzmu. Wyjechała do Francji, gdzie studiowała w Lyonie i Paryżu, m.in. na École nationale supérieure des beaux-arts. W 1925 wygrała stypendium na rzymskiej Accademia di Belle Arti.
Kariera i dalsze losy W 1926 wygrała Złotą Nagrodę na Roman International Art Exhibition. W 1929, na zaproszenie Liu Haisu, wróciła do Chin by wykładać na szanghajskiej Akademii Sztuk Pięknych. Do 1936 roku poświęcono jej w sumie pięć wystaw, uważając ją za pierwszą chińską artystkę malującą w stylu zachodnim. Wraz z inną awangardową malarką, Guan Zilan, uważane były za jedne z najważniejszych artystek Republiki Chińskiej. Pomimo to, Pan krytykowana była przez konserwatywną część środowiska oraz rządowych oficjeli, głównie ze względu na malowane przez nią akty, które często stanowiły jej autoportrety. W Chinach zaś artystki ograniczano zazwyczaj do przedstawień natury.