Ostatecznie Pan wyemigrowała w 1937 do Paryża, gdzie przeżyła następne 40 lat. Wykładała na École des Beaux Arts. Przez chińskich emigrantów została wybrana przewodniczącą Chinese Art Association we Francji. Nie chcąc być ograniczaną przez kontrakty z marszandami, miała często problemy ze sprzedawaniem swoich dzieł, pomimo swojej popularności, przez co zmagała się z biedą. Prawdopodobnie z Francji wspierała również rodzinę Pana Zanhua, którzy zostali w Chinach i zmagali się z trudami Wielkiego Głodu i Rewolucji Kulturalnej. W późniejszych latach artystka została zmarginalizowana zarówno w artystycznych społecznościach chińskich jak i francuskich. Chociaż mieszkała we Francji, nigdy nie zrzekła się obywatelstwa chińskiego, przez co traktowano ją jako artystkę zagraniczną.
Zmarła w 1977, pochowano ją na cmentarzu Montparnasse.
Twórczość thumb|Autoportret. Brąz, 1951. Musée Cernuschi Pan Yuliang znana jest głównie z damskich aktów, spośród których połowa przedstawia kobiety niebiałe. Do wielu pozowała samodzielnie, gdyż prawdopodobnie nie była w stanie zapłacić modelkom. Wrażliwość jej kreski w aktach porównywano do intymności chińskiej kaligrafii.