Jovan Ristić (cyr. Јован Ристић; ur. 16 stycznia 1831 w Kragujevacu, zm. 4 września 1899 w Belgradzie) – serbski polityk, dyplomata i historyk, czterokrotny premier Serbii (1867, 1873, 1878-1880, 1887-1888), minister spraw zagranicznych Serbii.
Życiorys Pochodził z ubogiej rodziny, był synem Riste i Marii. Ukończył gimnazjum w Belgradzie, a następnie studiował w Heidelbergu, Berlinie i w Paryżu. W 1852 na uniwersytecie w Heidelbergu obronił pracę doktorską z filozofii, a następnie studiował na paryskiej Sorbonie. Po powrocie do kraju pracował w ministerstwie edukacji, skąd trafił do ministerstwa spraw zagranicznych. W 1861 rozpoczął pracę w dyplomacji, jako przedstawiciel Serbii w Stambule. Po powrocie do kraju związał się z Partią Liberalną, a w listopadzie 1867 po raz pierwszy stanął na czele rządu serbskiego. W tym samym roku rozpoczął negocjacje ze stroną turecką dotyczące wycofania jednostek wojskowych z serbskich twierdz, zakończone sukcesem. Po zamachu na księcia Michała w 1868, Ristić został wybrany członkiem rady regencyjnej i przyczynił się do opracowania i ogłoszenia nowej konstytucji serbskiej w roku 1869. W 1872 po zakończeniu regencji, Ristić objął stanowisko ministra spraw zagranicznych, a następnym roku ponownie stanął na czele rządu. Był zwolennikiem polityki ekspansji i wojny z Turcją.