Pod koniec II wojny światowej, wiosną 1945 roku, przez zniszczoną pociskami groblę wyciekła woda ze stawu. Wskutek exodusu autochtonów młyn się wyludnił. Wraz z nadejściem frontu Armii Czerwonej młyn zaprzestał działalności, chociaż infrastruktura młyńska znajdowała się we względnie dobrym stanie technicznym. Młyn Arnolda jako jedyny braniewski młyn przetrwał działania II wojny światowej, nie przetrwał jednak stacjonowania wojsk sowieckich w mieście. 24 sierpnia 1945, w ostatni dzień przed opuszczeniem miasta, żołnierze podpalili młynAloys Latki Braunsberg – Mai bis August 1945 [w:] Braunsberg/Ostpreußen. Unsere Schulen Heft 52, Weihnachten 1990, s. 65.
Groblę odbudowano w tym miejscu w latach 60. Mury spalonego młyna popadały w dalszą ruinę, będąc rozbierane „na cegłę”. Najdłużej zachowały się jego piwnice, zniszczone dopiero w roku 2000, w czasie, gdy okoliczny teren pełnił funkcję dzikiego wysypiska śmieci.
Współcześnie po najstarszym młynie na Warmii nie ma żadnego śladu, pozostała jedynie grobla, którą przebiega droga do Podgórza, oraz staw młyński, którego współczesna nazwa Jezioro Piekiełko pozostaje bez związku z bogatą tradycją historyczną tego miejsca.
Zobacz też Czerwony Rów Wielki Młyn Miejski Wieża Młyna Kieratowego
Przypisy
Arnolda Kategoria:Nieistniejące obiekty budowlane w Braniewie Kategoria:Nieistniejące młyny w Polsce Kategoria:Młyny wodne w Polsce