II Rzeczpospolita W grudniu 1918 premier Jędrzej Moraczewski powołał go na dyrektora Kasy (jeszcze wówczas nieistniejącej). 16 stycznia 1919 Linde został ministrem poczt i telegrafów w rządzie Ignacego Jana Paderewskiego. Jako szef resortu przyczynił się na tym stanowisku do odbudowy systemu pocztowego, zrealizował również projekt powołania Pocztowej Kasy Oszczędności (PKO) (dekret Naczelnika Państwa z 7 lutego 1919 r.). Będąc ministrem pozostawał w stałym konflikcie z socjalistycznym Związkiem Zawodowym Pracowników Pocztowych i Telegraficznych i był poddawany krytyce lewicy parlamentarnej, m.in. Ignacego Daszyńskiego; odszedł z rządu w grudniu 1919.
Po odejściu z rządu Linde został pierwszym prezesem PKO, doprowadzając rok później do przyznania bankowi odrębnej osobowości prawnej i wyłączenia spod jurysdykcji ministerstwa. Ponadto doprowadził m.in. do wprowadzenia obiegu czekowo-pocztowy w Polsce, czy krótkoterminowych kredytów dla osób prywatnych. Podczas galopującej inflacji jako prezes banku inwestował w nieruchomości. Linde był jednakże krytykowany w jaki sposób zarządza instytucją oraz zarzucani mu nepotyzm.