Na początku lipca 1923 r. ponownie znalazł się w rządzie, obejmując w gabinecie Wincentego Witosa stanowisko ministra skarbu. W czasie krótkiego pełnienia urzędu chaotycznie wprowadzał zmiany w programie naprawy skarbu, który przygotował Władysław Grabski, a Linde chciał wdrożyć w życie. Szybko uznano, iż minister nie jest przygotowany do pełnienia tej funkcji, co było wynikiem bardzo ogólnikowego expose. Zasadniczym celem nowego ministra było pozyskanie pożyczki zagranicznej. Linde zabiegał o nią w Anglii i USA. Do Polski z Wielkiej Brytanii przybyła misja finansowa pod kierunkiem Miltona Younga, która przygotowała raport o położeniu. Oprócz prób pozyskania pieniędzy spoza kraju, minister próbował ograniczyć emisję marki polskiej. Doprowadził do przyjęcia przez sejm niekorzystnie zmodyfikowanego projektu ustawy o podatku majątkowym i nie poprawił sytuacji skarbu państwa. 1 września 1923 został zdymisjonowany.