Doświadczenia MRJ wymagają wytworzenia chwilowego, niestacjonarnego stanu w układzie spinowym. W klasycznym, wysokopolowym MRJ magnetyzacja ośrodka jest obracana do kierunku prostopadłego względem głównego kierunku pola impulsem o częstotliwości radiowej. Takie ustawienie jest niestacjonarne (nie jest stanem własnym Hamiltonianu) więc zaczyna precesować wokół głównego kierunku pola magnetycznego. Precesja jądrowych momentów magnetycznych tworzy zmienne pole magnetyczne, które można wykryć.
W doświadczeniach ZULF stan niestacjonarny układu wytwarzany jest impulsami stałego pola magnetycznego. Dwa główne podejścia do problemu to: (1) przełączanie zewnętrznego pola magnetycznego z wysokich natężeń do ultraniskich i (2) adiabatyczne zmniejszanie natężenia pola magnetycznego, w jakim znajduje się próbka, w celu konwersji populacji zeemanowskich do populacji zeropolowych stanów własnych, a następnie wytworzenie między nimi spójności (koherencji) impulsem stałego pola magnetycznego.