W tym czasie często bywał w ogrodzie botanicznym, który prowadził Gian Vincenzo Pinelli, pomagając w jego organizacji na zlecenie rodziny Pinelli.
W 1556 r. został medykiem księcia Vespasiano Gonzagi, który oblegał Ostię, i pozostał nim dwa lata, po czym wyjechał do Padwy, ale jeszcze w tym samym roku wrócił do Neapolu, gdzie napisał De aquae Neapoli, poświęcone źródłom termalnym tego miasta. W 1559 r. wydał w Wenecji Methodus cognoscendorum simplicium medicamentorum libri tres, w których zebrał swoją wiedzę wyniesioną ze studiów w Pizie u Luki Ghiniego i u Gian Vincenzo Pinelliego, dzięki czemu zyskał uznanie ówczesnych autorytetów naukowych. Po powrocie do Neapolu (1559–1561) Maranta porzucił badania medyczne i poświęcił się prawie wyłącznie literaturze, tworząc manuskrypt poświęcony problemom interpretacji Ars Poetica Horacego i Poetyki Arystotelesa, a także książkę o Wergiliuszu.