Wierzył, że świadomość historyczna pozwoli zachować poczucie odrębności narodowej tym Żydom, którzy odrzucali zarówno judaizm, jak i asymilację. Miał nadzieję, że z czasem narodzi się żydowska kultura świecka; oparta na historii, literaturze, folklorze i języku jidysz.
Do końca życia Ringelblum prezentował zdecydowanie lewicowe poglądy. Wierzył, że tylko światowa rewolucja pod przewodem ZSRR może zagwarantować powstanie żydowskiego państwa w Palestynie. Mimo swojej sympatii dla Związku Radzieckiego zdawał sobie jednak sprawę z przeszkód, jakie napotykał w tym państwie rozwój kultury żydowskiej.
Życie prywatne Niedługo po uzyskaniu uprawnień nauczycielskich Ringelblum poślubił młodszą o cztery lata Judytę (Jehudis) Lewit Herman – nauczycielkę języka polskiego w szkołach żydowskich, a zarazem działaczkę Poalej Syjon-Lewicy. Ich jedyne dziecko, syn Uriel (Uri), urodziło się w 1930 roku.
Mężem jednej z sióstr Ringelbluma był Artur Eisenbach – dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego w latach 1966–1968.