Żandarmeria Wojskowa (dosł. Policja Wojskowa, ) – litewska policja wojskowa wchodząca w skład Litewskich Sił Zbrojnych, podległa bezpośrednio dowódcy Sił Zbrojnych.
Historia Okres 1919–1940 Z rozkazu komendanta wojskowego Kowna 15 marca 1919 roku utworzono Kompanię Wojskowej Milicji Polowej (), złożonej z 60 żołnierzy pod dowództwem oficera Jonasa Jočysa, której zadaniem było utrzymanie porządku.
1 stycznia 1920 roku kompania została przekształcona w Szkołę Milicji Wojskowej (), na czele której stanął oficer Rudaitis Kostas, przemianowanej następnie w Szkołę Żandarmerii Wojskowej (). Szkoła była odpowiednikiem kompanii piechoty i składała się z plutonu szkoleniowego () i plutonu żandarmów (). Na jej czele stał dowódca w randze majora, poza nim było jeszcze 4 oficerów – dowódca plutonu żandarmów w randze kapitana i trzech dowódców drużyn w randze poruczników, dwóch starszych podoficerów, 15–30 podoficerów i około 300 żołnierzy. Dwa razy do roku rekrutowano około 100 kandydatówW żandarmerii mogli służyć żołnierze powyżej 170 cm wzrostu, dobrze wychowani, potrafiący czytać i pisać. na 6 tygodniowe szkolenie wstępne, po którym 36–60 najbardziej zdolnych zostawało przydzielonych do batalionu szkoleniowego.