Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej (USA i Kanada), Europie i Azji. Najliczniejsze stanowiska podano na Półwyspie Skandynawskim, poza tym w Europie jest rzadki. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podał S. Domański w Puszczy Białowieskiej w 1965 r. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Norwegii, Szwecji, Finlandii, Słowacji.
Grzyb nadrzewny, saprotrof. Występuje w lasach iglastych na korze leżących na ziemi pni jodły, sosny i świerka. Powoduje białą zgniliznę drewna. Drewno, które zgniło przez P. ferrugineofuscus często ma małe podłużne wgłębienia, jest cętkowane z poprzecznie zorientowanymi białawymi smugami i może mieć porozrzucane czarniawe plamki.
Przypisy
Kategoria:Szczeciniakowate Kategoria:Mykobiota Polski