zajmował się m.in. tłumaczeniem dokumentów traktatowych. Prawdopodobnie dzięki Crutcie Polska uniknęła uczestnictwa w tej wojnie. Brał udział w negocjacjach między stroną rosyjską a osmańską. W 1775 roku otrzymał od władz Rzeczypospolitej indygenat.
W roku 1777 towarzyszył osmańskiemu posłowi Numan-bejowi w trakcie jego drogi do Polski.
Na starość zamieszkał w Lewiczynie, który wówczas należał do Wojciecha Piotra Bedlińskiego – męża jego córki, Elizy. Cała trójka spoczęła na cmentarzu przy kościele; ich nagrobek w kształcie kolumny, wykonany z piaskowca i zwieńczony urną stoi w pobliżu wejścia do świątyni. Autorem tego nagrobka był Antoni Bedliński, bratanek Wojciecha.
Władał wieloma językami: łacińskim, greckim, francuskim, ormiańskim, perskim, tatarskim, tureckim i włoskim.
Przypisy
Bibliografia Lovorka Čoralić, Albanska obitelj Kruta i neki njezini zaslužni pojedinci – prilog poznavanju istočnojadranskih komunikacija u ranom novovjekovlju Alexander Drummond, Travels through different cities of Germany, Italy, Greece, and several parts of Asia, as far as the banks of the Euphrates: in a series of letters.