Był inspiratorem i współorganizatorem kursów przy Uniwersytecie Warszawskim, które ukończyło kilkuset pomocników aptekarskich. Sam też w 1925 uzyskał stopień prowizora farmacji. Należał wraz z prof. Bronisławem Koskowskim i innymi do założycieli Komitetu Budowy Gmachu dla Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1924–1926 opublikował około 90 artykułów w „Kronice Farmaceutycznej”, omawiając w nich stosunki zawodowe w aptekarstwie, życie związkowe farmaceutów, ustawodawstwo aptekarskie i inne. Sympatyzował z Polską Partią Socjalistyczną i współpracował z jej działaczem, posłem na Sejm Tadeuszem Regerem. W 1936 przeniósł się do Wilna i objął tam kierownictwo nowo założonej apteki nazwanej „Jagiellońską”. Zmniejszył wówczas aktywność związkową.
Zginął w okolicach Mińska na Białorusi podczas działań wojennych. Był ożeniony z Wandą Skulimowską. Miał syna Janusza, który poległ 12 października 1943 pod Lenino jako żołnierz 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Polscy farmaceuci