thumb|250px|Fragment malowidła San Bartolo – prekolumbijskie stanowisko archeologiczne położone w departamencie Petén na północy Gwatemali.
Kompleks liczy ok. 4 km² i składa się z głównego placu oraz przyległych do niego świątyń i piramid. W jednej z nich (tzw. Struktura 1) znajdują się unikatowe majańskie późno preklasyczne malowidła ścienne z wyraźnym wpływem tradycji olmeckiej, oraz przykłady wczesnego pisma Majów.
Historia
Początki osadnictwa w San Bartolo datuje się na środkowy okres preklasyczny (ok. 800 r. p.n.e.), które z przerwami trwało do około 900 roku n.e. Pierwsi osadnicy zajmowali południowo-środkowe tereny obecnego stanowiska, ale żyli raczej w rozproszonych grupach, które stopniowo przekształciły się w większą osadę. Gdy rolnictwo zaczęło pełnić znaczącą rolę, stworzono bardziej złożone systemy nawadniania, aby zwiększyć plony i utrzymać rosnącą populację. W wyniku podziału prac zaczęły się również formować warstwy społeczne oraz centrum obrzędowe.