Mimo iż sukcesywnie zastępowano je nowocześniejszymi M1895, nigdy nie zostały jednak wyparte z wyposażenia armii austro-węgierskiej. Wiele z nich pozostało na uzbrojeniu jednostek pierwszoliniowych przez całą I wojnę światową, aż do upadku dualistycznej monarchii. Po zakończeniu wojny znalazły się za to na wyposażeniu armii państw powstałych w wyniku rozpadu Austro-Węgier (m.in. Wojska Polskiego).
Wersje Kavallerie Repetierkarabiner M1890 – karabinek przeznaczony dla kawalerii. Mocowanie pasa nośnego umieszczono na boku łoża i kolby. W tej wersji karabinek ma jedynie przedni bączek, pozbawiony jest koźlika i możliwości mocowania bagnetu. Extra-Corps Gewehr M1890 – przeznaczony dla oddziałów technicznych i żandarmerii. Karabinek wyposażono w dodatkowy bączek (pośredni) oraz osadę bagnetu (umieszczoną odmiennie niż w poprzednich karabinach – z prawej strony broni). Mocowanie pasa nośnego przeniesiono pod spód broni (na kolbie oraz bączku pośrednim). Dodatkowo w kolbie umieszczono schowek na przybory do czyszczenia broni. Repetierstutzen M1890 – przeznaczony dla marynarki wojennej. Tak jak wersja kawaleryjska pozbawiony bączka pośredniego, jednak mocowanie pasa nośnego znajduje się pod bronią (na kolbie i łożu).