Doprowadziło to do bitwy na Morzu Żółtym, w wyniku której eskadra rosyjska została rozproszona, a niszczyciele „Biesstrasznyj”, „Biesszumnyj” i „Biesposzczadnyj” w dniach i weszły do niemieckiego podówczas portu Qingdao, gdzie zostały internowane trzy dni później (). W listopadzie 1905 roku, po zakończeniu działań wojennych, okręt został zwrócony Rosji.
W 1912 roku dokonano modernizacji uzbrojenia jednostki: zdemontowano wyrzutnie torped kal. 381 mm i wszystkie działa kal. 47 mm, instalując w zamian trzy pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 450 mm oraz drugą armatę kalibru 75 mm Canet L/48 i sześć pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm. Wyeksploatowany niszczyciel w tym czasie osiągał prędkość do 22 węzłów. Podczas I wojny światowej początkowo bazował we Władywostoku, a w październiku 1917 roku został przerzucony do Arktyki. W trakcie wojny domowej okręt został w marcu 1918 roku przejęty przez Brytyjczyków, lecz z powodu złego stanu technicznego nie został obsadzony przez Białych. Zdobyty przez Armię Czerwoną w marcu 1920 roku niszczyciel nie został nigdy naprawiony i złomowano go w czerwcu 1924 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niszczyciele typu Kit Kategoria:Okręty zbudowane w Schichau-Werke Kategoria:Rosyjskie niszczyciele z okresu I wojny światowej