„Som” był udanym i nowoczesnym okrętem, odpowiadającym wielkością i wykonaniem światowym standardom niszczycieli tego okresu, o akceptowalnej dzielności morskiej, lepiej wykonanym niż niszczyciele rosyjskiej budowy. Słabą stroną wszystkich rosyjskich niszczycieli programu 1898 roku okazało się jednak ich niedozbrojenie, w sytuacji, gdy większość starć stanowiły pojedynki artyleryjskie. Wynikało to z ograniczonych wymagań postawionych przez Ministerstwo Morskie, które opierało się na używanych starych wzorach uzbrojenia i zrezygnowało z planowanego początkowo uzbrojenia okrętów w drugą armatę kalibru 75 mm. Japońskie niszczyciele budowy brytyjskiej oraz oryginalne brytyjskie nosiły armatę kalibru 76 mm i pięć większego kalibru 57 mm, oraz wyrzutnie nowszych torped kalibru 450 mm, o większych możliwościach. Dodatkowo, na japońskich niszczycielach w toku służby zamieniano dziobową armatę 57 mm na drugą kalibru 76 mm. Mimo podobnego kalibru, armaty 76 mm strzelały ponadto cięższymi pociskami niż rosyjskie (5,7 kg). Uniwersalność rosyjskiej armaty 75 mm zmniejszał przy tym fakt, że strzelała tylko pociskami przeciwpancernymi.