Maria Klementyna Karłiwna Popowicz-Bojarska, ukr. Климентина Карлівна Попович-Боярська (ur. 3 / 15 lutego 1863 w Wełdzirzu (obecnie Szewczenkowo), zm. 7 maja 1945 w Babińcach) – ukraińska pisarka i poetka.

Życiorys Była córką nauczyciela. Rodzina była spolonizowana. Klementyna poznała język i literaturę ukraińską dopiero na studiach we Lwowie. Uzyskała wykształcenie pedagogiczne. Pracowała jako nauczycielka we wsiach Żółtańce i Czestynie. Wówczas rozpoczęła twórczość pisarską. W 1890 przeprowadziła się na Bukowinę. W latach 1900–1944 mieszkała we wsi Nowosiółka.

Przyjaźniła się z Nataliją Kobrynską, która zaangażowała ją w ruch kobiecy w Galicji. Od 1884 Klementyna prowadziła korespondencję z Iwanem Franką. Przyjaźń z Franką trwała prawie 20 lat i przerodziła się w nieodwzajemnioną miłość. Później poznali się osobiście i rozkwitło między nimi uczucie. Dyskutowano o małżeństwie, ale Franko porzucił Klementynę. Po jego ślubie w 1886 korespondencja nie ustała, ale stała się bardziej powściągliwa.

W 1890 Klementyna wyszła za mąż za greckokatolickiego duchownego Omelana Bojarskiego. Małżeństwo nie było szczęśliwe. Klementyna urodziła sześcioro dzieci. Dwie córki bliźniaczki zmarły w wieku 4 lat, przeżyli dwaj synowie i dwie córki.