Pracę dyplomową obroniła z wyróżnieniem na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Belgradzie 21 czerwca 1920 i rozpoczęła pracę nauczycielki w III Gimnazjum Żeńskim w Belgradzie.
Kariera naukowa Dzięki wsparciu Branislava Petronijevicia udało się jej uzyskać roczny urlop, który wykorzystała na studia podyplomowe na Uniwersytecie Paryskim. 20 stycznia 1922 obroniła w Belgradzie pracę doktorską poświęconą myśli Giordano Bruno (Бруново учење о најмањем)Praca ukazała się drukiem w języku serbskim, w wersji skróconej, a w roku 1923 została wydana we Francji. W wieku 28 lat została pierwszą kobietą w dziejach Serbii, która obroniła pracę doktorską. Po doktoracie pracowała w szkołach średnich w Belgradzie i w Niszu, dopiero w styczniu 1924 otrzymała stanowisko adiunkta na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Belgradzkiego, gdzie przez 12 lat prowadziła wykłady z filozofii średniowiecznej i nowożytnej, a także z estetyki. W tym czasie rozpoczęła działalność w Belgradzkim Stowarzyszeniu Kobiet, w latach 1920-1938 była wydawcą pisma Ženski pokret (Ruch kobiecy), pierwszego czasopisma feministycznego w dziejach Serbii. Wykłady z filozofii prowadziła także w Radiu Belgrad.