Siewastopol () – radziecki krążownik rakietowy projektu 1134 (ozn. NATO Kresta I). Wodowany w 1967 roku, znajdował się w czynnej służbie od 1969 do 1989 roku. Wchodził w skład Floty Oceanu Spokojnego.
Budowa i skrócony opis
„Siewastopol” był czwartym – ostatnim okrętem projektu 1134 (Bierkut), określanego też jako typ Admirał Zozula, a w kodzie NATO oznaczanego Kresta I. Okręt otrzymał nazwę od miasta Sewastopola. Został wciągnięty na listę floty 3 czerwca 1966 roku. Budowany był w stoczni im. A. Żdanowa w Leningradzie pod numerem budowy 794. Stępkę położono 8 czerwca 1966 roku, a okręt wodowano 28 kwietnia 1967 roku, . Wszedł do służby 25 września 1969 roku.
Okręty projektu 1134 były klasyfikowane oficjalnie początkowo jako duże okręty przeciwpodwodne (ros. bolszoj protiwołodocznyj korabl, BPK). Ich zasadniczym przeznaczeniem miało być zwalczanie okrętów podwodnych, lecz w czasie ich budowy nie były jeszcze gotowe rakietotorpedy, wobec czego otrzymały one jako główne uzbrojenie cztery wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych P-35, co nadało im znamiona uniwersalności. Dlatego też w 1977 roku przeklasyfikowano je na krążowniki rakietowe. Zwalczanie okrętów podwodnych możliwe było za pomocą dziesięciu wyrzutni torped kalibru 533 mm, z których można było wystrzeliwać torpedy przeciw okrętom podwodnym.