Uzbrojenie przeciwpodwodne uzupełniały dwa dwunastoprowadnicowe miotacze rakietowych bomb głębinowych RBU-6000 (144 bomby kalibru 213 mm) i dwa sześcioprowadnicowe RBU-1000 (48 bomb kalibru 305 mm). Możliwości w zakresie zwalczania okrętów podwodnych rozszerzał jeden pokładowy śmigłowiec Ka-25PŁ, który mógł być zastąpiony maszyną do wskazywania celów Ka-25C. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa podwójnie sprzężone działa uniwersalne kalibru 57 mm AK-725, umieszczone nietypowo w dwóch wieżach na burtach. Podczas modernizacji w latach 80. „Siewastopol” otrzymał dwie pary sześciolufowych zestawów obrony bezpośredniej kalibru 30 mm AK-630M, lecz bez radarów Wympieł służących do kierowania ich ogniem. Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowiły dwie dwuprowadnicowe wyrzutnie przeciwlotniczych pocisków rakietowych bliskiego zasięgu Wołna-M na dziobie i na rufie, z zapasem 64 pocisków.
Służba „Siewastopol” po wejściu do służby 21 października 1969 roku wszedł w skład 120 Brygady Okrętów Rakietowych Floty Północnej ZSRR. Między 22 lipca a 14 grudnia 1971 roku odbył rejs na Atlantyku. Między 31 października a 9 listopada 1971 roku złożył wizytę w Hawanie na Kubie.