działał także w Towarzystwie Uniwersytetu Robotniczego. Pracował jako dyrektor Biura Dokumentacji Technicznej Remontów Budowlanych Przemysłu Lekkiego, wicedyrektor łódzkiej Izby Rzemieślniczej, inspektor techniczny w Przedsiębiorstwie Montażu Urządzeń Kopalń Rud w Łodzi.
W 1956 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i powołano w skład Komitetu Łódzkiego. Od grudnia 1956 do listopada 1957 pełnił ponownie funkcję wiceprezydenta Łodzi (tj. wiceprzewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej). W latach 1957–1965 przez dwie kadencje pełnił mandat posła na Sejm PRL, uczestniczył w pracach Komisji Kultury i Sztuki oraz Komisji Planu Gospodarczego (zastępca przewodniczącego 1957–1961). Był również radnym Miejskiej Rady Narodowej w Łodzi (1957–1973, cztery kadencje) oraz przewodniczącym kilku komisji tej Rady (Oświaty i Nauki, Kultury i Sztuki oraz Budżetu i Planu Gospodarczego). Od czerwca 1965 pozostawał na rencie dla zasłużonych. Działał w Towarzystwie Przyjaciół Łodzi (w 1957 współzałożyciel, w latach 1959–1967 przewodniczący zarządu) i Towarzystwie Przyjaciół Dzieci (przewodniczący Oddziału Łódzkiego, członek Zarządu Głównego).