Po pobycie w Cambridge wróciła do Bedford College w Londynie jako asystentka wykładowcy na Wydziale Nauk Społecznych. Wykładała tam w latach 1926–1927. W 1927, po śmierci antropologa Arthura Bernarda Deacona, została zaproszona na Uniwersytet w Sydney, aby zastąpić go jako wykładowczyni antropologii. Antropolog Alfred Radcliffe-Brown poprosił ją o zredagowanie notatek terenowych Deacona. Opublikowano je w 1934 jako Malekula: A Vanishing People in the New Hebrides. W 1930 Camilla wykładała na Uniwersytecie w Kapsztadzie. W latach 1930–1932, po powrocie do Anglii, była wykładowczynią w London School of Economics i osobistą asystentką Bronisława Malinowskiego. Nauczyła się od niego obserwacji uczestniczącej, którą później stosowała we własnych pracach.
W 1924 była stypendystką, a następnie radną (1931–1932) Królewskiego Instytutu Antropologicznego Wielkiej Brytanii i Irlandii.