Po pewnym czasie potomek Friedricha Paula, graf wynajął jego dom brytyjskiemu poselstwu dyplomatycznemu, które uczyniło go swoją siedzibą, zaś później sprzedał go grafowi Wartenslebenowi, który z kolei w 1798 roku sprzedał budynek grafowi Wilhelmowi Jacobowi von Redernowi, będącego wówczas królewskim szambelanem księcia Henryka, młodszego brata króla Fryderyka II Wielkiego. thumb|Palais Redern około 1900 roku W latach 1828–1829, na zlecenie synów von Rederna, budynek został przebudowany na klasycystyczny pałac przez architekta Karla Friedricha Schinkla. Niedługo później stał się centrum życia towarzyskiego w mieście. Po śmierci grafa Rederna w 1883 roku pałac odziedziczył jego siostrzeniec, który jednak wykazywał niewielkie zainteresowanie budynkiem, w związku z czym wynajął go handlarzowi dziełami sztuki Eduardowi Schultemu. Od 1899 roku w Pałacu Redernów swoje prace wystawiało stowarzyszenie malarzy „XI”, do którego należał m.in. Max Liebermann, późniejszy współzałożyciel ugrupowania „Berlińska Secesja”. W 1905 roku podupadły budynek kupił wraz z sąsiednią działką , urodzony w Moguncji przedsiębiorca z branży hotelarskiej i gastronomicznej, będący właścicielem m.in. zbudowanego w 1889 roku Hotelu Mille Colonnes w Amsterdamie, zaś w Berlinie znany głównie z prowadzenia restauracji Hiller i Zooterassen oraz jako hurtownik wina.