Działalność katarzynek obejmowała tu opiekę nad chorymi oraz pracę z dziećmi w przedszkolu. Oprócz tego siostry odpowiadały za wystrój kościoła parafialnego. W 1910 ministerstwo wydało zgodę na ich posługiwanie w szpitalu w dzielnicy Nordend, który został zbudowany na 90 łóżek w 1905 roku. Dziesięć katarzynek pod kierownictwem siostry przełożonej Arcadii Schmalenbach (późniejszej matki generalnej) rozpoczęło w nim posługę. Przez to zakon zyskał możliwość zbierania doświadczenia w dużej nowoczesnej placówce medycznej w stolicy NiemiecRelinde Meiwes Von Ostpreussen in die Welt. Die Geschichte der ermländischen Katharinenschwestern (1772–1914), Paderborn 2011, s. 170..
Do wybudowania jednak własnego dużego szpitala w Berlinie przyczynił się przypadek. Katarzynki prowadzące szpitale już w wielu miejscowościach Prus dążyły w latach 20. XX w. do wybudowania szpitala w stolicy Prus Wschodnich – w Królewcu. Jednak protestanckie władze miasta nie wyraziły na to zgody, mimo wykupionej już w korzystnej lokalizacji działki pod budowę szpitala. Wskutek tego nowy zarząd generalny z matką Winefridą Herrmann zmienił plany i skierował swoje zaangażowanie na stolicę w Berlinie.