Dla kongregacji zakonnej w Braniewie było to ogromne wyzwanie. Dzięki wsparciu niemieckiego Caritasu i jej urzędników opracowany został plan wielomilionowej inwestycji. Sam tylko koszt zakupu działki budowlanej w Berlinie wyniósł 1,1 miliona ówczesnych marek (reichsmark). Pożyczki udzielone przez banki pozwoliły ruszyć z budową szpitala. Opracowanie planów i realizację budowy zlecono architektowi Hermannowi Bunning. Nowoczesny pięciopiętrowy szpital, mieszczący m.in. 5 sal operacyjnych, laboratoria, urządzenia rentgenowskie, kąpiele lecznicze oraz kaplicę został wybudowany w 15 miesięcy. Poświęcenie nowego szpitala na 500 miejsc nastąpiło 4 listopada 1930 roku. W tym czasie konwent zakonny liczył tylko 22 siostry i 11 postulantek.
5 listopada przyjęta została pierwsza pacjentka szpitala. Na oficjalne otwarcie szpitala w dniu 16 listopada zaproszono wielu dostojników, władze zarówno państwowe, jak i samorządowe, wielu lekarzy, przedstawicieli kas chorych, przyjaciół i darczyńców.