W roku 1771 Rogaliński wraz ze swoim współpracownikiem, Jędrzejem Gawrońskim, opisali częściowe zaćmienie Księżyca, które było widoczne 23 października.
Innym aspektem działalności poznańskiego ośrodka badawczego było zorganizowanie „Muzeum matematycznego”, czyli gabinetu naukowego. Oprócz tego należy wspomnieć o cyklu wykładów fizyki, które prowadził Józef Rogaliński. Rozpoczął je głosić we wrześniu 1762 r. i były to pierwsze w Polsce publiczne wykłady, zaadresowane zarówno do młodzieży jak i do starszych. Rogaliński zapoznał się w Paryżu tym sposobem przekazywania wiedzy dzięki wykładom Jean-Antoine'a Nolleta. Cieszyły się one ogromną popularnością, jako że wielka aula kolegium, w której odbył się inauguracyjny wykład, była wypełniona po brzegi.
Międzynarodowa rozpoznawalność obserwatorium Do Poznania ściągali najrozmaitsi naukowcy: w 1765 r. obserwatorium odwiedził Leonhard Euler, który stwierdził, że nie spodziewał się tak bogatego wyposażenia, docierali tam również francuscy jezuici, przede wszystkim należy wspomnieć Jean de la Borde'a i Louis Sionesta, przyszłych współpracowników Rogalińskiego, którzy po wypędzeniu zakonu z Francji w roku 1762 wyemigrowali do Poznania.