Bitwa pod Poryckiem – walki podczas powstania styczniowego pod Poryckiem.
Przebieg W przeciągu kilku miesięcy na terenach wschodnich zaboru austriackiego trwało formowanie ośmiu oddziałów powstańczych w celu ich równoczesnego skierowania do działań na Ruś. Formowanie prowadzili Edmund Różycki i Jan Stella-Sawicki ps. „Struś”. Finalnie połączono cztery z nich tj. IV – Palffy’ego, V – Roberta Sienkiewicza, VI – D. de Rochenbrune’a i VII – Komorowskiego. Łącznie siły te liczyły około 2000 ochotników. Według planu w dniu 1 listopada 1863 oddziały te miały przejść za kordon. Wtedy jednak rozproszeniu uległ oddział Palffy’ego. Pozostałe trzy liczyły po około 300 ludzi każdy. Pierwotnie dowódcą wyprawy miał być gen. Michał Heydenreich. Opuścił on jednak obóz z powodu niesubordynacji Sienkiewicza i jego oficerów. Z analogicznych przyczyn odszedł Rochenbrune, wobec czego dowódcą jego oddziału został Jan Żalplachta ps. „Zapałowicz”, zaś na czele całej wyprawy stanął Wojciech Komorowski.