Według uczestniczącego w walkach August Mroczkowskiego trwały one w dzień Wszystkich Świętych tj. 1 listopada, zaś według historyka Stanisława Zielińskiego wojska polskie dotarły do Porycka 2 listopada i tego dnia doszło do bojów. Wobec zaciskającego się pierścienia sił wroga wokół Porycka około zapadającego zmroku Komorowski oznajmił podkomendnym zamiar opuszczenia Porycka, ponieważ w przeciwnym razie „jedna noga nie pozostałaby żywa do rana” (dowódca zamierzał wówczas obejść część terytorium Galicji i wkroczyć na ziemię hrubieszowską). Polacy opuścili Poryck – według różnych wersji – po północy lub o godz. 4 rano w dniu 3 listopada Polacy opuścili Poryck, kierując się następnie na Skoromochy, Samowolę do Baraniego Peretoku i Porajka w zaborze austriackim. W trakcie przemarszu dochodziło do utarczek z nacierającymi siłami wroga. W tym czasie Komorowski unikał bezpośredniego starcia. Finalnie około 400 ludzi dotarło do kordonu, gdzie zostali rozbrojeni przez siły austriackie. Wyparcie powstańców na obszar Galicji przyczyniła się pogoń 11-tysięcznej armii rosyjskiej od Porycka, po czym Polacy zostali odstawieni przez wojska austriackie do Sokala.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Relacje powstańca wydrukowana w „Gazecie Narodowej” wydawanej w Poznaniu, nr 162, 164, 165 z 1878.

Kategoria:Bitwy powstania styczniowego w województwie wołyńskim Kategoria:Bitwy w 1863