Forma krleš jest też obecna w najstarszej zachowanej czeskiej pieśni religijnej Hospodine, pomiluj ny (Panie, zmiłuj się nad nami), pochodzącej być może z XI wieku, a także w pieśniach Svatý Václave (XII/XIII w.), Bóh všemohúcí i Ježu Kryste, štědrý kněže (XIV w.). Według relacji zawartej w Kronice Thietmara (pocz. XI w.) pogańscy Słowianie połabscy przedrzeźniali chrześcijan, twierdząc, że modlą się „u krzy wolsza”, co jest zapewne zniekształconym słowem krleš lub krlešu.
Mniej jest natomiast przekazów dotyczących kierleszy z terenu Polski. Jeden z niewielu znanych przekazów o kierleszach związany z Polską pochodzi z Latopisu Halicko-Wołyńskiego. Opisuje on wydarzenia z 1245, gdy Polacy i Węgrzy wsparli na Rusi księcia Rościsława przeciwko książętom Danielowi i Wasylkowi. W opisie bitwy pod Jarosławiem pojawiła się wzmianka: I ujrzał Daniel Lachów krzepko idących na Wasylka „Kierlesz” (Керьлѣшь) śpiewających – silny głos grzmiał w pułku ich. Możliwe jest też, że polska forma kierlesz wywodziła się od czeskiej krleš.
Przypisy
Bibliografia
Słownik terminów literackich Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976
Kategoria:Pieśni (formy muzyczne) Kategoria:Literatura średniowiecza