thumb|Otwarcie pierwszego zjazdu krajowego TOZ w Warszawie, 24 czerwca 1928 Towarzystwo Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej w Polsce (TOZ, jidisz: Gezełszaft cu Baszicn dos Gezunt baj Jidn) – żydowska organizacja społeczna działająca w latach 1921–1942 i 1946–1950 na rzecz zdrowia ludności żydowskiej w Polsce.
Historia Towarzystwo powstało w 1921 roku, po ogłoszeniu autonomii polskiego oddziału założonej w Petersburgu organizacji Obszczestwo Zdrawoochranienija Jewrejew (dziś znanej pod nazwą Oeuvre de Secours aux Enfants). Na czele TOZ stanął Gerszon Lewin, a prezesem honorowym został Samuel Goldflam. Organizacja miała na celu prewencję chorób poprzez propagowanie higieny, zajmowała się opieką nad dziećmi i publiczną opieką medyczną. TOZ utrzymywał się ze składek i – początkowo – ze wsparcia polskich organów samorządowych, jednak z czasem musiał w pełni polegać na filantropii, wsparciu gmin żydowskich i American Jewish Joint Distribution Committee (Joint). W 1923 roku organizacja zaczęła działać w całej Polsce, wcześniej działalnością obejmując jedynie kilka regionów. Zakładano kliniki i domy rekonwalescencyjne, by uniknąć rozprzestrzeniania się chorób oczu, skóry i gruźlicy, prowadzono dożywianie dzieci w szkołach i szczepiono je przeciwko chorobom zakaźnym. Działania TOZ przyczyniły się m.in.