1990-2000 (edycje XX-XXVII) W 1990 roku Teatr Rzeczypospolitej zakończył swoja działalność, a jego ówczesny dyrektor – Mieczysław Marszycki został (wspólnie z Pawłem Konicem) kierownikiem Teatru Małego działającego jako scena Instytutu Teatru Narodowego, później Teatru Narodowego. Impresariat Instytutu Teatru Narodowego stał się w ten sposób na następne dziesięć lat organizatorem Warszawskich Spotkań Teatralnych, które w tamtym czasie z powodów artystycznych i finansowych odbywały się nieregularnie.
Repertuar kolejnych edycji WST odzwierciedlał przemiany, jakie zachodziły w polskim teatrze po 1989 roku. Na festiwalu pokazano spektakle m.in. Krystiana Lupy (Bracia Karamazow, Kalkwerk), Mikołaja Grabowskiego (Opis obyczajów, Prorok Ilja), Ośrodka Praktyk Teatralnych Gardzienice (Carmina Burana, Awwakuma), Towarzystwa Wierszalin (Turlajgroszek, Klątwa), Tadeusza Kantora (Dziś są moje urodziny), Leszka Mądzika (Tchnienie), Jerzego Jarockiego (Pułapka, Sen srebrny Salomei, Płatonow, Ślub). W 1996 roku na festiwalu po raz pierwszy w programie znalazły się przedstawienia teatrów lalkowych. W czasie ostatniej w tym okresie, 27. edycji zaprezentowano także trzy przedstawienia zagraniczne: Tkaczy w reż. Franka Castrofa z Berlina, Makbeta w reż.