Warszawskich Spotkań Teatralnych, co pozwoliło na zachowanie ciągłości numeracji.

W czasie edycji festiwalu w 2010 roku po raz pierwszy miał odbyć się przegląd spektakli dla młodszych widzów (Małe Warszawskie Spotkania Teatralne), pomysł ten zrealizowano w kolejnych latach.

Od 2013 roku (od edycji XXXIII) W 2013 roku do roli organizatora Warszawskich Spotkań Teatralnych powrócił Teatr Dramatyczny w Warszawie. Od tamtego czasu na festiwalu ze swoimi spektaklami gościli między innymi: Wiktor Rubin (Caryca Katarzyna, I tak nikt mi nie uwierzy), Jan Klata (Dług, Wesele, Do Damaszku, Titus Andronicus), Monika Strzępka (Jeńczyna, K., Nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU!, 33 położnice szpitala św. Zofii), Małgorzata Warsicka (Beniowski. Ballada bez bohatera), Cezary Tomaszewski (Gdyby Pina nie paliła, to by żyła, Instytut Goethego), Remigiusz Brzyk (Korzeniec, Koń, kobieta kanarek, 1946), Iwona Kempa (Rytuał), Michał Zadara (Dziady), Ewelina Marciniak (Śmierć i dziewczyna) oraz Krystian Lupa (Wycinka). Utrzymana została też tradycja prezentowania spektakli młodych artystów i artystek obok przedstawień uznanych twórców i twórczyń. Do tej grupy należą między innymi pokazy produkcji Jędrzeja Piaskowskiego (Nad Niemnem), Darii Kopiec (Zakonnice odchodzą po cichu), Katarzyny Szyngiery (Swarka) czy Radka Stępnia (Matka).