Festiwal, który do 2000 odbywał się późną jesienią lub zimą przeniesiono na wiosnę. W czasie pięciu edycji festiwalu pokazano między innymi spektakle Jana Klaty (Transfer!, Oresteja), Krystiana Lupy (Factory 2), Piotra Cieplaka (Król umiera, czyli ceremonie), Michała Zadary (Ifigenia. Nowa tragedia), Moniki Strzępki (Był sobie Polak, Polak, Polak i diabeł), Anny Smolar (Bullerbyn). W ramach festiwalu od 29. edycji zaczęto organizować „Polish Show Case” – kilkudniową prezentację polskich przedstawień dla zagranicznych krytyków, producentów i dyrektorów teatrów oraz festiwali. Program został także poszerzony o przeglądy filmów.

W 2010 roku jubileuszowa 30. edycja Warszawskich Spotkań Teatralnych została odwołana decyzją organizatorów z powodu katastrofy samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem. Posunięcie to okazało się kontrowersyjne – część przedstawicieli środowiska teatralnego uznała je za błąd (m.in. dramaturg Igor Stokfiszewski oraz reżyserzy Wojciech Klemm i Bartosz Frąckowiak), inni (m.in. badaczki Joanna Krakowska i Krystyna Duniec) bronili decyzji Macieja Nowaka. W roku 2011 zorganizowano edycję [30.]/31.