W latach 1921–1923 Məryəm pracowała w Szkole Związku Zawodowego w Baku. W 1922 została aresztowana. By zostać zwolnioną, musiała zobowiązać się, że nie opuści miasta. Kontynuowała prace pedagogiczną. W latach 1921–1924 była sekretarką związku zawodowego nauczycieli w różnych szkołach w Baku. Później została dyrektorką szkoły średniej nr 89 w Baku. W 1925 wybrano ją do reprezentowania Azerbejdżanu na I Kongresu Nauczycieli ZSRR. W latach 1923–1933 pracowała jako nauczycielka języka rosyjskiego w Technikum Przemysłowym im. Nərimana Nərimanova w Baku, zaś w latach 1934–1937 na tym samym stanowisku w Państwowym Instytucie Medycznym Azerbejdżanu.
Podczas studiów prawniczych na Uniwersytecie Państwowym w Baku, które rozpoczęła w 1927, tłumaczyła na język rosyjski utwory poetów azerbejdżańskich. Studia ukończyła z wyróżnieniem w 1931. Publikowała też w czasopismach.
W 1933 jej mąż został aresztowany pod zarzutem powiązania z Partią Musawat (rządzącą w Demokratycznej Republice Azerbejdżanu w latach 1918–1920). W 1918 był bowiem jednym z sygnatariuszy deklaracji o powstaniu Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu. Został zesłany do obozu w Komi. Rodzina nigdy już go nie zobaczyła. Zmarł w 1942.