W 1927 Məryəm została aresztowana pod tym samym zarzutem co mąż, choć nigdy nie należała do partii. Córkami zaopiekowała się jej matka, a Məryəm została zesłana do obozu poprawczego w Archangielsku. Początkowo wykonywała ciężką pracę fizyczną, ale dzięki wykształceniu awansowała na stanowisko księgowej. Na początku lat 40. XX w. zaczęła tracić wzrok, co było wynikiem uszkodzenia siatkówki oka. Pod pretekstem udzielenia jej pomocy medycznej została przewieziona do więzienia Butyrki w Moskwie. Pomocy jej nie udzielono. Wkrótce została odesłana do Archangielska, a później do Karagandzie w Kazachstanie. W 1948 wróciła do Azerbejdżanu, ale z powodu wręcz całkowitej utraty wzroku nie była w stanie kontynuować pracy społecznej. Nie mogła też zamieszkać z dziećmi w Baku.
W 1956 została zrehabilitowana. W 1964 otrzymała od rządu emeryturę.
Upamiętnienie W 2000 na ścianie budynku w Baku, w którym mieszkała z rodziną, umieszczono tablicę pamiątkową.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Azerscy działacze społeczni